இரவு ரயில்

🌙 இரவு ரயில்

இரவு 11 மணி ரயில். சென்னை மைலாப்பூரிலிருந்து கோவைக்கு. பிரகாஷ் window seat-ல் உட்கார்ந்திருந்தான். அடுத்த seat காலியாக இருந்தது.

ரயில் புறப்படுவதற்கு ஐந்து நிமிடம் முன்பு ஒரு பெண் ஓடி வந்தாள். பையை overhead-ல் வைக்க முயன்றாள். எட்டவில்லை.

பிரகாஷ் எழுந்து உதவினான். "நன்றி" என்று சொல்லி உட்கார்ந்தாள்.

ரயில் கிளம்பியது. இருட்டில் வெளியே தெரிந்த விளக்குகள் பார்த்தனர். யாரும் பேசவில்லை.

அரை மணி நேரம் கழித்து அவள் புத்தகம் எடுத்தாள். அதே புத்தகம் — பிரகாஷும் படிக்கும் "அலை ஓசை".

"இந்த புத்தகம் படிக்கிறீர்களா?" என்று கேட்டான்.

அவள் ஆச்சரியத்துடன் பார்த்தாள். "முடித்துவிட்டீர்களா?"

அந்த இரவு முழுவதும் இரு பேரும் பேசினார்கள். கோவை வந்தது தெரியவேயில்லை.

இறங்கும்போது பெயர் கூட கேட்கவில்லை. Platform-ல் நின்று திரும்பிப் பார்த்தான் — அவளும் திரும்பிப் பார்த்தாள். இருவரும் சிரித்தனர்.

மறுநாள் அதே புத்தக கடையில் சந்தித்தனர்.