🌳 ஆல மரத்தடி
எங்கள் கிராமத்தில் ஒரு பழைய ஆல மரம். "இரவில் அங்கே யாரும் போகாதீர்கள்" என்று பெரியோர்கள் சொல்வார்கள்.
நான் நம்பவில்லை. ஒரு இரவு தோழர்களுக்கு கட்டைப்பஞ்சை நிரூபிக்க அங்கே சென்றேன்.
இரவு 12 மணி. மரத்தடியில் நின்றேன். ஒன்றும் இல்லை. சிரிப்பாக இருந்தது.
திரும்பும்போது ஒரு பெண் குரல்: "இங்கே ஏன் வந்தாய்?"
திரும்பிப் பார்த்தேன். ஒரு வயதான பாட்டி. "பயம் இல்லை என்று காட்ட வந்தேன்" என்றேன்.
"பயம் இல்லாதவர்களே இங்கே வருவார்கள். பயம் இல்லாதவர்களுக்கே ஆபத்து வரும்" என்றார்.
"ஏன்?"
"இந்த மரத்தடி பழைய கிணறு. இரவில் பார்க்க முடியாது. விழுந்துவிடுவார்கள்."
கால்களை பார்த்தேன். இன்னொரு அடி வைத்திருந்தால் கிணற்றில் விழுந்திருப்பேன்.
திரும்பிப் பார்த்தேன் — பாட்டி இல்லை.
💡 நீதி: முன்னோர் வார்த்தைகளில் காரணம் இருக்கும்!