வானவில் தேடி

🌈 வானவில் தேடி

ஏழு வயது அருண் மழை நின்றதும் ஓடி வந்தான். "அம்மா, வானவிலை தொட போறேன்!"

"வானவில் தொட முடியாது" என்றாள் அம்மா.

"ஏன்?"

"அது தூரத்தில் இருக்கும்."

"நான் தூரம் போவேன்!" என்று கிளம்பினான்.

அம்மா அவனோடு வந்தாள். நடந்தனர். வானவில் எப்போதும் முன்னால் இருந்தது.

ஒரு மணி நேரம் நடந்தனர். வானவில் மறைந்தது.

அருண் சோர்வாக உட்கார்ந்தான். "கிடைக்கவில்லை."

அம்மா சுற்றும் முற்றும் பார்த்தாள். பச்சை வயல்கள், மலர்கள், சிறு நதி.

"அருண், வானவிலை தேடி வந்தோம். ஆனால் இந்த அழகையெல்லாம் பார்த்தோமே — அதுதான் உண்மையான வானவில்."

அருண் சிரித்தான். வழியில் கண்ட அனைத்தும் வண்ணமயமாக தெரிந்தது.