🌛 நள்ளிரவு அழைப்பு
இரவு 2 மணி. Phone அடித்தது. அவள் பெயர் தெரிந்தது. உடனே எடுத்தேன்.
"தூக்கம் வரல," என்று சொன்னாள்.
"நானும் விழித்திருக்கேன்," என்று சொன்னேன்.
"ஏன்?"
"உன்னை நினைச்சு."
அவள் சிரித்தாள். "நான்?"
"ஆமா. ஏன் அழைத்தாய்?"
நீண்ட நிசப்தம். பிறகு: "உன்ன பார்க்கணும் போல இருந்துச்சு."
"நாளை பார்க்கலாம்."
"நாளைக்கு wait பண்ண மனசு இல்லை."
நான் ஒரு வினாடி யோசித்தேன். "வெளியே வா."
"இப்பவா?"
"ஆமா."
அரை மணி நேரத்தில் அவள் வந்தாள். இருவரும் தெருவில் நடந்தோம். நகரம் தூங்கியது. நாங்கள் விழிப்பாக இருந்தோம் — ஒருவருக்கொருவர் காரணத்தால்.
💡 காதலுக்கு நேரமோ, காரணமோ தேவையில்லை!