தூரத்தில் உன் நினைவு

💫 தூரத்தில் உன் நினைவு

வேலைக்காக வேற நகரம் வந்தேன். ஒரே அறை. தனிமை.

இரவு சாப்பிட தெரு கடையில் உட்கார்ந்தேன். ஒரே கஃபி குடிக்கிறேன்.

அவள் நினைவு வந்தது. அவள் சிரிப்பு. அவள் குரல். அவள் வார்த்தைகள்.

Phone எடுக்க நினைத்தேன். வேண்டாம் என்று வைத்தேன். அவள் பிஸியாக இருப்பாள்.

அப்போது Phone அடித்தது. அவளே.

"என்ன பண்ற?" என்று கேட்டாள்.

"உன்னை நினைக்கிறேன்," என்று சொன்னேன் — நேரடியாக.

நிசப்தம். பிறகு: "நானும்."

"ஏன் இப்போது அழைத்தாய்?"

"தெரியல. மனசு சொன்னது."

இரவு முழுவதும் பேசினோம். நகரம் தூங்கியது. தனிமை தெரியவில்லை.

"நீ இருக்கே — தூரம் தெரியல," என்று சொன்னேன்.

"விரைவில் வா," என்று சொன்னாள். "நான் காத்திருக்கேன்."